به گزارش خبرنگار ارتباطات خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) دكتر محمدباقر قاليباف - شهردار تهران - در مراسم اختتاميه چهارمين سمپوزيم بينالمللي روابط عمومي اظهار كرد: همه سازمانها و نهادها يك فلسفه وجودي دارند و به دنبال اهداف مشخصي هستند. سازمان و نهادي كه اين فلسفه را نشناسد و در آن مسير حركت نكند زندگياش را هميشه در يك حالت ابهام و بيخاصيتي پيش ميبرد.
وي با اشاره به اين كه شايد مهمترين دغدغه ما در ايران توسعه و پيشرفت آن هم با تاكيد بر عدالت و معنويت است افزود: هر سازمان و نهاد، تخصص و مهارت، هنر، علم و همچنين ظرفيت و خلاقيتي بايد در اين راستا حركت كند زيرا اين موضوع مهمترين چالش و دغدغه ماست.
او ادامه داد: سرمايه اجتماعي در ميان بقيه سرمايهها يعني سرمايه فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي و نيز نمادين مهمترين سرمايه و بستر براي توسعه در كشور است. ضمن اين كه توسعه نيز به معناي گذر از وضعيت اجتماعي، اقتصادي و سياسي نامطلوب به مطلوبتر است كه در آن انسان شادمانتر و راحتتر ميتواند زندگي خود را كنترل كند.
به گفته وي توسعه يعني دگرگوني در زندگي براي يك شرايط مطلوب و نيز يعني حيات طيبهاي كه سعي ميكنيم به سمت آن حركت كنيم.
شهردار تهران اعتماد، ارتباط و مشاركت را سه ركن و بنياد مفهومي سرمايه اجتماعي عنوان و خاطرنشان كرد: رابطه بين اين سه عنصر و سرمايه اجتماعي ارتباط و همبستگي مستقيم است؛ اگر در جامعهاي ميزان اعتماد متقابل شهروندان با هم و همچنين شهروندان با حكومت بالا باشد ميتوان از سرمايه اجتماعي در آن سخن گفت.
او اضافه كرد: اعتماد شايد مهمترين سرمايه هر سازمان و نهادي است ضمن اين كه ارتباطات گسترده بين افراد به شكلهاي سنتي و مدرن نيز شاخص ديگري در سرمايه اجتماعي است.
وي با بيان اين كه اعتماد متقابل با مشاركت در عرصههاي گوناگون سرمايه اجتماعي را ايجاد ميكند، ادامه داد: اگر از سرمايه اقتصادي، سرمايه اجتماعي، سرمايه فرهنگي و سرمايه نمادين به عنوان چهار سرمايه موجود در جوامع انساني نام ببريم به تناسب هر جامعهاي امكان تبديل اين سرمايهها به يكديگر وجود دارد و سرمايه اجتماعي نيز از اين قاعده پيچيده ولي جذاب جامعهشناسي پيروي ميكند.
او خاطرنشان كرد: سرمايه اجتماعي ميتواند امكان رشد سرمايههاي ديگر به ويژه سرمايه اقتصادي را نيز فراهم آورد؛ روابط عمومي هم چه علم و هنر و چه مهارت همواره در حال حل مشكلات سازمانهاست. ضمن اين كه روابط عمومي در نظر كارشناسان دستهبنديهاي مختلفي نيز دارد.
قاليباف در ادامه درباره اين دستهبنديها گفت: برخي روابط عمومي را به عنوان اطلاعرساني عمومي با هدف انتقال و انعكاس كاركردها به مردم ميدانند، برخي ديگر نيز از روابط عمومي دوسويه با هدف ايجاد آشتي و حل اختلاف در جهت كمك به اهداف سازمان سخن ميگويند و در نهايت بعضي نيز روابط عمومي دوسويه همسنگ با هدف كمك به حل مشكلات سازمانها و گروههاي اجتماعي مرتبط، به گونهاي كه منافع هر دو به شكلي همتراز مدنظر باشد را بيان ميكند كه روابط عمومي در قالب گفتمان با نظر آخر مورد توجه است.
شهردار تهران همچنين با تاكيد دوباره بر اينكه در مجموعه برنامهريزيها و فعاليتهاي روابط عمومي پيشرو سه عنصر اعتماد، ارتباط و مشاركت به وضوح ديده ميشود تصريح كرد: اين سه ركن اركان سرمايه اجتماعي هستند، به عبارت ديگر روابط عمومي و سرمايه اجتماعي دو حوزه تعاملي هستند كه از هم تغذيه كرده، تقويت هر يك موجب تقويت ديگري است و تضعيف يكي نيز موجب تضعيف ديگري ميشود.
او با تاكيد بر اين كه روابط عمومي هم گفتمان و هم نهادي در راستاي پيشرفت است اظهار كرد: متخصصان روابط عمومي با استفاده از مهارت و تجربه خود مردم را به پيشرفت رهنمون ميشوند؛ آنها با رساندن اطلاعات به تمامي بخشهاي جامعه سعي ميكنند فرصت مشاركت را براي همه ايجاد كنند و از آنجا كه مشاركت جزء لاينفك سرمايه اجتماعي است در اينجا هم روابط عمومي به ارتقاي سرمايه اجتماعي ميانجامد.
به گفته وي از وظايف ديگر روابط عمومي گفتوگوي متقابل مديران و جامعه با يكديگر در فضايي متوازن و برابر است كه هر دو حق اظهارنظر داشته و معيار پذيرش حرف طرفين عقلانيت است.
قاليباف ادامه داد: جامعه امروز ايران در چالش توسعهيافتگي از نظر اجتماعي و ساختاري است و نيازمند همبستگي، اخلاق عمومي، جامعه مدني، اعتماد اجتماعي و ارتباطات فرهنگي و علمي هستيم و اگر در اين راه نكوشيم آسيبها و نابهسامانيهاي اجتماعي و شبهبحرانها در راه هستند.
او خاطرنشان كرد: هرچند سرمايه اجتماعي در ايران در مقاطعي كاهش يافته و اين آسيب اجتماعي تاثيرات نامطلوبي بر فرآيند توسعه داشته است اما روابط عمومي در مقام يك گفتمان، براي دولت و جامعه ايران يك فرصت است.
به گفته وي بستههاي ارتباطي، مشاركتي و اعتمادي در درون گفتمان روابط عمومي ميتوانند هم سرمايه اجتماعي را انتقال دهند و هم فرايند توسعه را تسهيل كنند. از اين رو مديران در بخشهاي مختلف يك جامعه توسعهگرا بايد به روابط عمومي، فراتر از يك سازمان نگريسته، بلكه آن را چه به مثابه يك سازمان و چه به مثابه يك گفتمان، كامل و توليدكننده ارزشهايي بدانند كه موجب ارتقاء سرمايه اجتماعي شده و تسهيل كننده روند توسعه هستند.