حكايت سعدي از تجارت ايرانيان در جزيره كيش، شواهد باستانشناسي بندر سيراف بوشهر در تجارت دريايي آن زمان، نقش آفريني ايران بخاطر موقعيت ژئوپليتيك خود در جاده ابريشم (نماد نظم جهاني دوران باستان) و بويژه ابداع سيستم پيك و اطلاع رساني از طريق چاپارخانه ها، منازل بين راه و با استفاده از دود در عهد باستان ايران، همگي نشانگر پيشگامي و سرآمدي ايرانيان است ولي مشخص نيست چرا اين پيشگامي و سرآمدي در سده اخير ايران نمود و عينيت نيافته است.
بشتاب كه رفتند جهاني به سماوات
ما مانده و سيلابي و فرسوده تختي
جهان اولي ها همين ايده ها، دست يافته ها و مفاخر تمدنهاي متعلق به گذشته جهان سومي ها را گرفته اند و ارتقاء داده اند. بعنوان نمونه اينترنت را دهه 1960 وزارت دفاع آمريكا با بهره گيري از ً مائو ً كه براي مبارزاتش گروههاي چريكي كوچك متكي به منابع منطقه اي و محلي را به جنگلهاي چين گسيل مي كرد، بنا نهادند و همان پديده الان بعنوان ستون فقرات ارتباطاترايانه اي جهان نشو و نما يافته است.
در شرايط حاضر كشور ايران از يك سو با مهاجرت نخبگان و فرار مغزها روبروست و از سوي ديگر كشورهاي جهان اول با استفاده از تكنيك هاي جاسوسي صنعتي و مهندسي اجتماعي در حال ربايش اطلاعات، دانش و ظرفيت هاي علمي نخبگان مقيم ايران هستند. در اين ميان بنظر مي رسد شكل دهي روابط عمومي ديجيتال ملي (Digital National Public Relations) و باز مهندسي اجتماعي ملي (Reversed Social Engineering) از طريق شكل دهي سپهر و منظومه اي از تشكل هhي مvدم نهاد (NGO) در محيط وب، حول محورهايي از تمدن ايراني و اسلامي كه تمامي نحله هاي فكري، سياسي و .... به آن احترام مي گذارند (مثلاً مفاخر علم و ادب ايران يا بنا هاي تاريخي يا خليج فارس و ....) بتوانيم از ذخاير دانش ايرانيان مقيمخارج از كشور استفاده كنيم و به عبارت ديگر مهاجرت معكوس مجازي(Virtual Reversed Migration) صورت پذيرد.
تشريح ايده ً تكوين روابط عمومي ديجيتال ملي ً از طريق ً مهاجرت مجازي معكوس ً وً بازمهندسي اجتماعي ً (مهندسي اجتماعي معكوس يا ضد مهندسي اجتماعي) در اين مجال و مقال نمي گنجد ولي برخي از نمونه هاي عيني آن بصورت خود جوش صورت پذيرفت كه عبارتنداز موضع گيري نخبگان ايراني مقيم سراسر جهان در قبال تغيير نام خليج فارس از سوي يك موسسه يا سايت، مصادره به مطلوب مفاخر ايراني از سوي قطري ها در مسابقات آسيايي و ...، حال كه امكان مراجعت نخبگان و مغزها به كشور فراهم نيست و اگر حتي برگردند نيز به هر تقدير بستر و زير ساخت لازم براي فعاليت آنها موجود نيست، به نظر مي رسد ًروابط عمومي ديجيتال ملي ً مي تواند اين زمينه و بستر را فراهم كند، تا با شكل دهي حلقه هاي مجازي در محيط وب، بر مدار مفاخر ملي بتوان برآيند مثبتي از ظرفيت هاي علمي ايرانيان مقيم خارج در جهت منافع ملي و اعتلاي تمدن ايراني فراهم آورد.
ياريگران هفتمین همايش روابط عمومي الكترونيك